Zaterdag 14 mei 2011
Een grote weekendtas vol kleren voor mezelf en voor wat anderen eventueel kunnen gebruiken tijdens de show stond al klaar. Nou alleen nog met veel pijn en moeite opstaan en broodjes smeren. Het zou een lange dag worden en eerlijk gezegd had ik geen flauw idee wat ik kon verwachten. Ja, van 10 tot 5 keihard werken met z’n allen, dat wist ik en de rest waarschijnlijk ook wel. We hadden van te voren van Iris een mail gehad met sketches die we door moesten nemen zodat we de show achter elkaar konden doen inclusief bijpassende kleren.
Toen ik aankwam, weer te laat (ik probeer er echt aan te werken!), waren ze aan het rondlopen. In rechte lijnen lopen dwars door elkaar. En als Iris een bepaalde emotie riep, bijvoorbeeld verdrietig, moest je aan degene die dicht bij stond laten zien dat je echt heel verdrietig was. Ik kan je vertellen dat het verdomd lastig is om in een bepaalde rol te duiken. Je komt vrolijk (en wat moe) binnen en je moet laten zien dat je heel verdrietig bent. Het werd ons steeds een beetje moeilijker gemaakt, eerst mocht je nog woorden gebruiken om je emotie wat meer kracht bij te zetten. Daarna zonder geluid, daarna ook nog zonder bewegingen. Dus het enige wat je hebt zijn je ogen die voor je moeten spreken. Dat is voor iemand als ik, zonder acteerervaring, verdomd moeilijk, omdat je ook telkens geneigd bent om in de lach te schieten. Lopen.. Lopen..Lopen.. “Heel blij” en zo nog een paar rondes door.
Na deze oefening moesten we allemaal lekker gezellig bij elkaar gaan zitten en kwam Iris met een mysterieus tasje. Daarin zaten 4 maskers. De al eeuwenoude theatermaskers.
Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik er niet helemaal uit kom. De naam hier voor is : Commedia dell’arte. Na wat google research kom ik uit op dat dit de gebruikelijke naam is voor het Italiaanse geïmproviseerde typentoneel van de 16e tot de 18e eeuw. Maar als ik dan weer verder ga kijken zijn het de Grieken die maskers gebruikten bij hun toneelspel. Er waren dan meestal 3 mannelijke acteurs (naast het koor) die verschillende rollen speelden met behulp van hun maskers. Ze werden groter en imposanter gemaakt door middel van schoenen met een hoge hak, grote pruiken en eventueel opgevulde kleding. Dit zodat ze overal in de zaal goed te zien zijn, de grote mondopeningen zijn dus waarschijnlijk ook om de acteurs beter hoorbaar te maken. Ik kom er vast ooit nog achter waar het nou oorspronkelijk vandaan komt.
Wij hadden 4 maskers waar we uit mochten kiezen. Een overdreven blij gezicht, een neutraal gezicht, een heel verdrietig of bang gezicht en een heel gemeen gezicht. Althans zo heb ik ze ervaren. Iedereen heeft hier zn eigen beeld bij, het masker blijft hetzelfde natuurlijk, maar je kan het wel anders bekijken door het toneelspel. Door de onveranderlijke expressie van het masker dwingt het degene met het masker op om veel met stem en/of gebaren te werken. Soms is het makkelijk als je je achter het masker kan ‘verstoppen’, je masker versterkt op dat moment wat je uit moet beelden. Maar soms maakt dat het ook extra moeilijk, omdat je vaak al dingen van iemands gezicht kan aflezen en dat in dit geval dus niet mogelijk is. We gingen hier mee spelen, improviseren, en iedere keer kwam er iemand inclusief masker bij. Daarna moesten de meiden die het hadden gespeeld, hetzelfde stuk spelen maar dan zonder masker. In sommige gevallen was het duidelijker met masker, en sommige konden het ook weer heel goed spelen zonder masker. Ik vond het heel grappig om eens te ervaren hoe het nou voelt zo’n masker met een erg overdreven emotie te dragen.
Het spelen was klaar, nu tijd voor actie: inzingen! We gingen met het woord ‘amen’ op verschillende manieren zingen: dik, dun en geaspireerd. Dik is gewoon normaal, met kracht. Dun is dus wel duidelijk maar met een stuk minder kracht in je stem. En geaspireerd zingen is zoals Marilyn Monroe dus met veel lucht. Het maakt het makkelijker als je er een ‘H’ voor zingt. Na deze oefening gingen we Manon haar inzingnummer doen: Doob Doobie Dooba en dan ook weer met verschillende zangtechnieken. Erg leerzaam allemaal!! Moet eerlijk zeggen dat ik een aantal keer flinke ademnood had, komt waarschijnlijk door mijn slechte conditie in combinatie met het vele roken. Tip: Als je de sterren van de hemel wilt zingen kan je beter stoppen met roken! 😉
Vervolgens gingen we verzamelen om al onze kleding en attributen op volgorde klaar te leggen. Ik heb gelukkig iemand blij kunnen maken met mijn super sexy jurkje (die ik zelf nooit durf aan te trekken). En daarna gingen we beginnen met de show. Deze dag was voor mij persoonlijk heel goed om een beter beeld bij de show te krijgen. Eerst oefen je telkens een los nummertje, of krijg je een sketch thuis gemaild, maar je hebt geen idee waar het naar toe gaat. Nu merk je pas dat een bepaalde sketch een inleiding is voor een nummer of voor een overgang naar een nummer van een ander nummer. Het doel van deze dag was voornamelijk om te kijken of we uitkwamen qua tijd met het omkleden tussen de nummers. Dat verliep, voor mij persoonlijk, boven verwachting! Daarbij heb je elkaar om te helpen en hebben we straks ook nog floormanagers. Dus het is haasten en stressen, maar het is te doen!
Een aantal nummers hadden we nog niet eerder op de zaterdag geoefend. Waaronder het nummer ‘Take me or leave me’. De 2 meiden die dat zingen.. pff ongelooflijk! Ik zat met zwaar kippenvel en bewondering naar deze 2 toppers te luisteren. Moet je nagaan, dit is de eerste keer dat ze het samen ten gehore brengen. Moet je nagaan als ze het een paar keer hebben geoefend.. Moet je nagaan hoe het klinkt op 26 juni!! Geld hetzelfde voor een nummer uit de Musical Legally Blonde waarin ze o.a. zingt dat ze haar moeder gaat bellen, dat ze iets heeft goed gedaan en dat haar moeder trots op haar kan zijn. Zet je toch aan het denken, je wilt dat je ouders/familie/vrienden trots zijn op waar je al zolang voor aan het werk bent. Geloof me het is best wat om een show van meer dan anderhalf uur neer te zetten. De benen uit je reet te dansen, de longen uit je lijf te zingen en te acteren alsof je leven er van af hangt!
Al met al heb ik een lange/volle/vermoeiende maar hele leerzame en leuke dag gehad!!
Tot volgende week!
Liefs Chantal
